supreme's profile•♥•supreme•♥•PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 20

    รัก และ ฝัน

    นานมากแล้วที่ไม่ได้กลับมาอัพสเปซเลย
    ก่อนหน้านี้เคยคิดว่าอาจจะปิดไปแต่ก็เสียดายเพราะว่าใช้เวลาคิด
    และเขียนสเปซนี้จนบางคนอาจจะรู้สึกว่าน้ำเน่ามากๆ
    หรือบางคนที่มาเยี่ยมอาจจะได้ข้อคิดดีๆอะไรกลับไปบ้าง
    ช่วงระยะเวลาที่หายไปเป็นช่วงที่พยายามที่จะใช้เวลากับตัวเองอย่างมาก
    และพบเจออะไรหลายๆอย่าง รอบๆตัว
    โดยส่วนใหญ่สเปซนี้จะเป็นความบทความที่เขียนจากความรู้สึกประสพการณ์ความรัก
    ทั้งจากตัวเองและคนรอบๆตัว
    หลายๆคนคงเคยเจอกับความรักกันมาบ้างไม่มากก็น้อย
    และในจำนวนความรักที่เกิดขึ้นกับช่วงชีวิตของทุกคนนั้น
    ระยะเวลาที่ความรักนั้นคงอยู่กับเราในแต่ละครั้งก็อาจจะแตกต่างกันไป
    บ้างก็เร็ว บ้างก็นานเป็นอะไรที่ไม่แน่นอน
    แต่ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว เมื่อถึงเวลาที่ความรักต้องจากเราไปเราก็คงต้องเสียใจกันเป็นธรรมดา
    ต่อให้เป็นช่วงเวลาที่ไม่นานก็ตาม
    บางคนรู้สึกดีๆต่อกันตั้งแต่ความประทับใจแรกที่ได้รู้จัก
    บางคนต้องใช้ระยะเวลาในการศึกษากัน แต่สุดท้ายบางคู่ก็ต้องเลิกกัน
    ในบางที ความรักก็ต้องการอะไรอีกหลายๆอย่างมาประกอบกันขึ้น
     เช่นการพบเจอกัน การพูดคุยกัน การที่ต่างฝ่ายต่างคิดถึงกันและกัน
    ความห่วงใยกัน และอะไรอีกหลาย ๆอย่างที่มาประกอบกันขึ้นมา
    จากความรู้สึกต่างๆ ของคน 2 คนความผูกพันจะเป็นตัวที่ดึงคนทั้งคู่ให้สนิทกันมากขึ้น
    และทางกลับกัน ความผูกพันก็อาจจะทำให้เกิดความเสียใจอย่างมากด้วยเช่นกัน
    หากขาดบางสิ่งบางอย่างไปความรักก็อาจจะเปลี่ยนแปลงได้ และส่งผลต่างๆตามมา
     
     **********************************************
     
    ผมมีความคิดว่าความรักคล้ายๆความฝัน ที่บางครั้งเราก็ฝันดี แต่บางครั้งก็ฝันร้าย และเมื่อตื่นขึ้นมาแล้ว
    จะสามารถพบเจอกับฝันดีได้อีกเมื่อไหร่  และไม่รู้ว่าจะต้องพบเจอกับฝันร้ายเมื่อไหร่
    และทุก ๆคนก็ต้องการที่จะนอนหลับฝันดีกันทุกคน และส่วนใหญ่ก็คงไม่ต้องการที่จะฝันร้ายกัน
    แต่เราจะทำไงให้ความฝันนั้นอยู่กับเราไปให้นานที่สุด และมีความสุขที่สุดกับช่วงเวลาดี ๆ
    พยายามทำให้ความรักอยู่กับเราให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะความว่ารักจากเราไปเมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ได้
     
     
     
     
     
     
     
    November 17

    สิ่งของที่มองไม่เห็น

    ในขณะที่ผมกำลังเขียน Space อยู่นี้ก็เรียกว่าดึกมากแล้วแต่สำหรับคนบางคนที่ผมจะพูดถึง
    ของเขาก็คงเป็นช่วงเวลาที่จะต้องไปเรียนเวลาของเขากับของผมแตกต่างกันมาก
    เธอคือผู้หญิงคนนึง เรารู้จักพูดคุยกันมาก็คงปีกว่าๆแล้ว ได้รู้จักกันก็เพราะ Space นี้หละ
    เธอเป็นผู้หญิงที่มีมีความรับผิดชอบมากกว่าอายุของเธอ ( หรือเพราะ ผมตอนอายุเท่าเธอ แย่เองหว่า)
    ถ้าผมเป็นเธอก็คงทำแบบเธอไม่ได้ ที่ต้องคอยดูแลร้านเบเกอรี่ และต้องคอยปลุกหลานๆทั้ง2คน
    เพื่อไปเรียนหนังสือ แถมยังต้องขับรถ ไปรับและไปส่งหลานๆเองอีก
    แต่เธอก็แอบ ๆบอกกับผมนะครับว่า เวลาที่หลานๆไม่อยู่ เป็นเวลาที่เธอมีความสุขสงบมากๆ
    - -* ลืมบอกไปอีกอย่างว่าเธอเป็นคนที่ชอบเล่นเกม ทั้ง offline และ online เลยหละครับ
    เวลาที่หลานๆของเธอไม่อยู่นั้นเธอก็จะเล่นเกม ถ้าวันไหนเธอต้องไปเรียน เธอก็จะนอนแล้วค่อยไปเรียน
    บางครั้งเธอก็ทำอะไรบ๊องๆแบบเด็ก ๆบ่อย ๆ อาจเพราะเธอต้องดูแลหลานเลยติดนิสัยหลานๆมา
    เธอจะชอบส่งขนมมาให้ผมทานอยู่เสมอขอบอกครับว่าขนมที่เธอทำ อร่อยมาก ๆ
    ทั้งบราวนี่ ทั้งคุ๊กกี้ ทุกๆแบบเลยเธอส่งมาแต่ละทีเยอะมากๆและเธอยังส่งมาเผื่อเพื่อนๆที่ทำงานของผมด้วย
    ช่วงที่ผมตกงานก็จะมีเธอที่ส่งขนมแล้วก็มาม่ามาให้ผมทาน
    ช่วงนั้นผมรู้สึกแย่มาก ๆก็มีเธอนี้หละครับที่คอยคุยทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมา
    ช่วงเดือนตุลาที่ผ่านมา เธอหายไปผมพยายามติดต่อเธอตลอดแต่ก็ติดต่อไม่ได้
    เมื่อวันที่ 19 ต ค ผมจะต้องย้ายที่อยู่จากแถว ๆที่ทำงานเก่า แล้วกลับมาอยู่ที่บ้านผม
    ผมเก็บกล่องที่เธอใส่ขนมกลับมาทุกๆใบ กล่องมาม่าที่เธอเคยส่งมาให้ทุกกล่อง
    เพราะในกล่องนั้น มีสิ่งที่คนอื่นๆอาจจะมองไม่เห็นอยู่
    กล่องทุกๆใบมีน้ำใจและเรื่องราวของเธอ อยู่ในนั้นเต็มกล่องทุกใบ
    พอกลับมาผมก็พยายามโทรหาเธอตลอดเกือบทุกวันก็ว่าได้แต่ก็ติดต่อเธอไม่ได้เลย
    เมื่อวันที่ 1 พ.ย. ที่ผ่านมาผมได้เริ่มงาน และผมก็อยากให้เธอได้รู้ว่าชีวิตผมดีขึ้นแล้วนะ
    และก็อยากคุยกับเธอขอบคุณเธอผมก็พยายามที่จะติดต่อเธอแต่ก็ติดต่อไม่ได้
    ผมก็ยังคงพยายามติดต่อเธอเหมือนเช่นเคยแต่ผลก็เป็นแบบเดิมคือติดต่อเธอไม่ได้
    จนเช้าของวันที่ 15 เธอออน msn ขึ้นมาผมถึงรู้ว่าเรื่องที่ผมเคยรู้อยู่แล้วว่าต้องเกิดขึ้น
    เรื่องนั้นได้เกิดขึ้นมาแล้ว คือเธอได้ไปต่างประเทศแล้ว โดยที่เธอไม่ยอมบอกผมก่อน
    เธอได้ห่างออกไป ทุกๆเรื่องที่เราเคยคุยกัน ทุกอย่างที่เคย หัวเราะด้วยกัน
    ผมยังจำได้และจะเก็บเรื่องราวนั้นเอาไว้อย่างดีรอวันที่เธอกลับมา
    ผมรู้ว่าบางครั้งอาจทำให้เธอรู้สึกไม่ดีแต่เธอก็กลับเป็นฝ่ายที่ขอโทษผม
    ผมมากกว่าที่ต้องขอโทษเธอที่ทำให้เธอรู้สึกเป็นห่วงอยู่บ่อย ๆ ทำให้เธอเสียใจก็มี
    การอัพ space ครั้งนี้ตอนแรกผมว่าจะแบ่งออก เธอรู้ว่าคนที่เข้ามาเยี่ยม ก็คงอ่านผ่าน ๆ
    บางคนก็อาจไม่ได้อ่าน เพราะก้ถือว่าครั้งนี้การอัพของผมถือว่ายาวมากๆ
    แต่จริง ๆแล้ว ตัวหนังสือเพี่ยงแค่นี้สำหรับผมแล้วมันไม่พอที่จะอธิบายทุกๆอย่างออกมาได้หมด
    ยังไม่เพียงพอกับทุกๆอย่างทุกๆความรู้สึกทุกๆคำพูดที่เธอเคยให้กันมา
     
     
    พี่อยากบอกว่าดูแลตัวเองดีๆนะเฟเฟขอบคุณมากๆสำหรับน้ำใจและหลายๆสิ่งที่เคยมีให้กันมาดูแลตัวเองดี ๆนะ
    พี่จะเก็บความรู้สึกทุก ๆอย่างไว้ในกล่องอย่างดีเพราะนั้นคือสิ่งของที่มองไม่เห็น
    สิ่งที่คนอื่นไม่สามารถมองเห็นได้นอกจากตัวพี่ ขอบคุณมากๆนะFayFayแล้วรีบกลับมานะ
     
     
    July 17

    มุมมองเพื่อที่จะมองอีกมุม

    ความรักบางทีก็มีทั้งดีใจและเสียใจ บางครั้งมีทั้งผิดหวังและสมหวัง
    บางคนอาจจะรู้สึกว่ากลัวและไม่กล้าที่จะรักอีกสักครั้ง
    เคยลองนั้งคิดและถามตัวเองดูหรือป่าว ถ้าคุณยังไม่เคย
    ลองถามตัวเองดูว่าถ้าเราจะรักใครสักคนเราควรที่จะทำอย่างไร
    เพื่อที่จะได้เจอกับความรักที่สมหวังและมีค่ามากมาย
    ตัวผมเองบางครั้งก็เคยถามตัวเองอยู่บ่อย ๆว่าเมื่อไหร่ที่เราจะเจอคนที่เขารักเราจริงๆ
    เคยเจ็บมาหลายต่อหลายครั้งเสียใจมาก็ไม่น้อยแต่ทุก ๆครั้งที่ความรักเกิดขึ้นมา
    ผมกลับไม่กลัวที่จะมอบความรักให้เขาคนนั้นอย่างเต็มที่ทุกวันเวลา
    เรียนรู้ที่จะรักและมอบความรักให้ใครสักคนที่เราต้องการแสดงความรู้สึกให้เขาได้รู้
    เพราะคงไม่มีใครที่จะได้ความรัก ความเชื่อใจ และ ความไว้ใจมาแบบง่าย ๆ
    ถ้าคุณต้องการสิ่งนั้นคุณก็ต้องเรียนรู้ที่จะรู้จักการให้แล้วคุณก็จะได้สิ่งนั้นกลับมา
    แล้วเมื่อถึงเวลานั้นคุณจะรู้สึกถึงคุณค่าในการให้เพราะคุณได้ใช้ใจศึกษาใครสักคนอย่างแท้จริง
     
     
    หลาย ๆคนที่เคยมาเยี่ยม Space นี้อยู่บ่อย ๆก็คงจะพอรู้ว่า
    เจ้าของSpace นี้เคยผ่านทั้งความเสียใจและดีใจกับความรักมาเหมือนกัน
    ผมเป็นคนที่เวลาที่จะอัพBlog ในแต่ละทีขึ้นอยู่กับอารมและความรู้สึก
    บางครั้งก็เล่นไม่อัพหลาย ๆเดือนเลยจนโดนแซวว่าดองBlogบ้างหละ
    มีน้อง ๆหลาย ๆคนก็ยังอุส่าแว๊ะมาแซวกันเป็นระยะๆ ( ช่วงนี้หายหน้าหายตากันไป )
    แต่ในการอัพแต่ละครั้งก็แอบหวังว่าผู้ที่เข้ามาเยี่ยมนั้นจะได้มุมมองในเรื่องความรัก
    ติดไม้ติดมือกลับไปบ้างไม่มากก็น้อย ( อันนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าได้ไปบ้างหรือป่าว )
    มีคำกล่าวของโกวเล้งที่บอกว่า...บุรุษ สตรี คล้ายเม่น
    มีขนก็สักแต่เพียงหนามแหลม ไม่สามารถให้ความอบอุ่นแก่ตัวเองได้
    ยามเหน็บหนาวก็ได้แต่ใกล้ชิด อาศัยไออุ่นจากกันและกัน
    ซึ่งก็มักทำให้หนามแหลม ต้องทิ่มตำอีกฝ่ายหนึ่งอยู่เสมอ
    เมื่อตัดสินใจอยู่ด้วยกัน แม้ทำให้หายหนาว
    แต่บางคราวต้องเจ็บปวด ไม่อยู่ด้วยกันแม้หนาวบ้าง
    ก็ไม่ต้องเจ็บปวด มันอยู่ที่เราจะเลือกเอาว่าจะอยู่แบบไหน
    "อบอุ่นอย่างเจ็บปวด หรือ ไม่รู้เจ็บแต่เหน็บหนาว" 
     
    July 11

    วันเวลาที่มาถึง

    ช่วงระยะที่หายไปเป็นช่วงจุดเปลี่ยนของชีวิต

    มีคำถามมากมายเกิดขึ้นและ 1 คำถามที่เกิดขึ้นมา
    คือคำว่าความรักที่เรากำลังรอและรอเราอยู่

    คนเราอาจจะเจอความรักมากมายและหลายครั้ง

    ในบางครั้งอาจจะรู้สึกว่านี้หละคือความรักที่เราตามหาอยู่
    แต่บางครั้งมันก็หายจากเราไปเร็วเหลือเกิน
    เราอาจจะเจอความรักหลายต่อหลายครั้ง
    แต่จะมีแค่ครั้งเดียวที่จะอยู่กับเราไปตลอด

    และสักวันความรักนั้นก็จะมา

    บางคนหาทั้งชีวิตก็หาไม่เจอบางคนเจอตั้งแต่ครั้งแรก

    แต่จะมีสักกี่คนที่จะโชคดีแบบนั้น
    แต่สิ่งนึงที่เราควรที่จะทำคือดูแลความรักในตอนนี้ให้ดีที่สุด
    ดูแลทุกๆอย่างให้ดีที่สุดเพราะอาจไม่แน่ว่า
    ความรักที่เรากำลังดูแลอยู่นั้นอาจเป็นสิ่งที่เราตามหาอยู่ก็ได้
    ใครสักคนที่เรามองข้ามเขาไปทั้ง ๆที่อยู่ใกล้ตัวเรา
    ใครสักคนที่เราคุยอยู่ในตอนนี้อาจเป็นเขาคนนั้น
    คนที่คุณและใคร ๆอาจกำลังตามหาอยู่
    ไม่มีใครรู้ได้
    บางใครก็ใกล้เราจนไม่ทันมองให้ชัด
    และเมื่อวันนั้นที่เราเจอ
    เราและเขาอาจรู้สึกว่าเธออยู่ใกล้แค่นี้เอง
    แต่ทำไมเรากับไม่เห็นเขาคนนั้นตั้งแต่ตอนแรก
    และเมื่อเราหากันและกันจนเจอ
    ความรักที่เราตามหามาก็จะเกิดขึ้นมา
    และมากขึ้นทุกๆวันและทุกครั้งที่ได้เจอกัน
    อยากให้หลาย ๆคนที่เป็นแบบนั้น
    จงเชื่อในความรัก
    และบอกเขาออกไปว่า

     " ฉัน รัก เธอ "

     
    March 02

    วันเกิดฉัน กับความรู้สึก

     
    วันนี้คือวันเกิดของผม
    เด็กผู้ชายคนหนึ่งลืมตาขึ้นดูโลก
    (จริงๆยังมองไม่เห็นหรอกตอนนั้น)
    เวลาผ่านมาหลายปีอะไรหลาย ๆอย่างผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
    ทุกปีวันเกิดมีทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่แย่ผ่านมาในช่วงเวลานี้
    แต่ไม่มีปีไหนที่ฉันเหงาเท่าปีนี้
    เวลาเพียงแค่ไม่กี่วันที่เปลี่ยนชีวิตของผม
    ทุกอย่างที่แสนเศร้าเข้ามาพร้อมๆกันในวันเกิดปีนี้
    แต่มีผู้หญิง 1คนที่เขา อวยพรวันเกิดของผมเป็นคนแรก
    ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนไม่ขออะไรอีกแล้ว
    ขอแค่ผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียว
    ขอแค่นี้เท่านั้น กับชีวิตนี้
    แต่อะไรก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด
    เธอบอกว่าความรู้สึกของเธอ
    ไม่เป็นอย่างที่ผมคิดและเรื่องของเราไม่เป็นอย่างนั้น
    และผมก็ไม่เหลือใครจริง ๆ
    อยากบอกผู้หญิงคนนั้นว่า
    ผมขอบคุณมากๆกับคำพูดและความรู้สึกดีๆ
    การให้กำลังใจและห่วงใยผม
    ในวันเกิดปีนี้ของผม
    ถึงแม้ว่ามันจะเป็นวันเกิดที่แสนเศร้าก็ตาม
    แต่อย่าห่วงเลย เมื่อหลายๆปีที่ผ่านมา
    แผลหกล้มแผลแรกในตอนนั้น
    มันเป็นแผลที่เด็กคนนึงรู้สึกว่าเจ็บมากๆ
    แต่พอมองย้อนกลับไปตอนนั้น
    มันเป็นแผลนั้นเล็กน้อยเหลือเกิน
    ไม่เท่ากับความเจ็บกับชีวิตและปัญหาต่างๆในตอนนี้
    แต่เมื่อเวลาผ่านไป
    แผลที่รู้สึกเจ็บในปีนี้ อีกไม่นาน
    ก็จะเป็นแค่แผลเป็นเล็กๆแต่ถ้าเลือกได้
    ผมไม่ขอเป็นแผลอีก
     
     
    อยากบอกเขาคนนั้นว่าอย่าห่วงการตัดสินใจนั้นเลย
     ผมจะยิ้มรับกับสิ่งนั้น
    เพราะนั้นคือการตัดสินใจของผู้หญิงที่ผมชอบ
    ผู้หญิงที่เคยทำให้ผมคิดว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลก
    ขอบคุณเธอมากๆ
     
    January 25

    รักแท้ บทสิ้นสุด

     

     หลาย ๆคนคงปฏิเสธไม่ได้ว่า
    ความรักนั้นมีทั้งผิดหวังและสมหวัง
    มีสิ่งที่สดชื่นและหดหู่
    เมื่อความรักเดินไปถึงจุดสิ้นสุด
    ขอให้ทุกคนเข้มแข็งเข้าไว้
    เพราะนั้นไม่ได้หมายความว่า
    "วันนี้เป็นวันสิ้นสุดของเรา"
    แต่ให้ขอให้ทุกคนที่เจอเรื่องแบบนี้
    ถามตัวเองว่าตลอดเวลาที่คบกัน
    เราดูแลเขาดีที่สุดแล้วหรือป่าว
    ใช้เวลากันสิ่งนี้นดีที่สุดหรือยัง
    ถ้าคุณทำดีที่สุดแล้ว
    ที่จะเก็บความรักนี้ไว้ให้นานแสนนาน
    นั้นคือคุณได้ใช้เวลาที่มีอย่างคุ้มค่าแล้ว
    และเดินไปกับชีวิตใหม่ ๆ
    ส่วนคนที่คิดว่าคนที่ดูแลคุณนั้นน่าเบื่อน่ารำคาญ
    ก็ขอให้คุณได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆต่อไป
    ในแนวทางที่คุณเลือกที่จะเดิน
    ขอให้ทุกคนมีความสุขกับชีวิต
    และอย่ากลัววันข้างหน้า
    เพราะมันไม่ได้มีแค่ความเสียใจเพียงเท่านั้น
    แต่เมื่อถึงวันที่ความสุขมาถึง
    นั้นหละคือวันที่ดีของคุณ
     
     
    ในเมื่อวันสิ้นสุดของคนสองคนมาถึง
    อย่างน้อย ๆเราก็เคยได้ดูแลกัน
    และใช้ช่วงเวลานั้นก่อนการจากลา
    อย่างคุ้มค่าที่สุดและดีที่สุด
    ขอให้ความรักคงอยู่กับทุกท่านตลอดไป
    และยิ้มเพื่อต้อนรับเช้าวันใหม่
    ที่กำลังจะมาถึง
     
     
     
    January 01

    รักแท้ บทที่ 1

     

    จุดเริ่มต้นของคำว่ารัก

    คือการที่คน2คนรู้สึกชอบกันและรู้ว่าควรที่จะพูดคำว่า "รัก"

    แต่คำว่า "รัก" คำนี้จะยังอยู่อีกนานขนาดไหนไม่มีใครรู้

    เมื่อเวลาเดินทางมาถึงจุด จุดหนึ่ง คำว่า "รัก"คำนี้

    อาจกลายเป็นคำที่ฟังดูแล้วน้ำเน่าสำหรับใครบางคนที่คุณบอกเขา

     คำที่เมื่อก่อนฟังแล้วรู้สึกดี

    แต่เมื่อถึงเวลานั้น คำว่า ๆ นี้อาจจะได้ยินน้อยลง

    บางคนอาจบอกว่าคำนี้ ไม่ควรพูดบ่อย ๆเพราะจะทำให้มันไม่มีค่า

    แต่สำหรับบางคนแล้วเขากลับไม่คิดแบบนั้น

    สำหรับบางคนเขาอาจคิดว่าเขาบอกคนที่เขารู้สึกเพียงแค่คนเดียว

    มันมีค่าพอที่จะพูดให้คน คนนั้นได้ยินทุกครั้งที่มีโอกาส

     มันจะอยู่อีกนานขนาดไหน เวลาของเรา 2 คนมันจะยาวนานขนาดไหน

    คุณรู้ระยะเวลานั้นหรือป่าว ?

     เวลาที่จะมีโอกาสได้พูดให้คนที่เราพูดกับคนที่เรา "รัก"

    สำหรับคนที่เป็นแฟนกัน คุณเคยเบื่อคำนี้หรือป่าว

    แล้วก่อนที่จะเบื่อคำนี้

    คุณเคยคิดที่จะลองถาม แฟนคุณหรือป่าว ว่าเขารู้สึกอย่างที่เขาพูดหรือป่าว

    และคุณถามตัวคุณเองหรือยังว่าคุณยังรักเขาอยู่หรือป่าว

    เพราะอะไร คุณถึงรู้สึกแย่ ๆ เวลาได้ยินคำนี้

    คำที่คนที่เขารักคุณ บอกกับคุณว่ารู้สึกยังไง

     คำว่า "รัก" มีค่าทุกครั้งที่พูดกับคนแค่ 1 คน

     มันจะไม่มีค่าก็ต่อเมื่อ ใช้พูดกับคนหลาย ๆ คน

     คำว่า "รัก" ฟังดูน้ำเน่าก็ต่อเมื่อ

    คนที่ได้รับไม่เห็นค่า หรือ เบื่อคนที่พูดคำนี้ออกมา

     คำว่า "รัก" มีคุณค่าในตัวของมัน

    มันจะไร้ค่าก็ต่อเมื่อ ให้คำ ๆ นี้ กับคนที่ไม่ต้องการมัน

     

     

    สำหรับใครหลาย ๆคนที่กำลังมองข้ามคุณค่าของ

    คำว่า "รัก" ที่คนที่เขารักคุณบอกกับคุณ

    คุณจะเห็นคุณค่ามันก็ต่อเมื่อ

    วันหนึ่งมีคนมองข้ามคำว่า "รัก"

    ของคุณเหมือนที่คุณมองข้ามคำว่ารักของเขา

     

     

    ดีจ้าทุกๆคนขอโทษที่หายไปนาน

    พอดีช่วงชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย

    เลยทำให้เกิดอาการไม่มีอะไรในหัวสมองที่จะสามารถนำมาอัพได้

    ตั้งแต่เขียน Blog มา มีไม่กี่ครั้งที่จะเขียนแบบพูดคุย

    หรือเขียนแบบเล่าสิ่งที่คิดและเจอมากันบ่อยมากนัก

    พอดีมีอยู่1วันนั้งหาเพลง ธรรมดาปกติ

    แล้วเพลงที่เราหานั้นพอฟังดันเป็นอีกเพลง

    แล้วเพลงนั้นเป็นอะไรที่บอกไม่ถูกจริง

    บวกกับบรรณยากาศทำให้โดนฉุดตกลงไปที่ไหนก็ไม่รู้

    ที่ตรงนั้น มืดๆ

    มีเรื่องที่เราเคยผ่านมาเยอะมากมาย

    ให้เราได้คิดถึงและ บางเรื่องก็ทำให้เรารู้สึกอบอุ่น

    บอกไม่ถูกจริง ๆว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น

    รู้แค่ว่าอยากอยู่กับความรู้สึกแบบนี้สักระยะ

    อยากใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งนี้พื้นที่มืดๆมีแสงของเรื่องราว

    ที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของเรา

    มีทั้งความสุข และ เสียใจปนกันไป

    แต่ทำให้เราค้นพบบางสิ่ง

    และเรื่องที่จะ อัพในโอกาสหน้า และได้คิดชื่อหัวขอเอาไว้แล้ว

    เป็นชื่อของหนังเรื่องหนึ่ง

    และเรื่องนี้หละทำให้เริ่มที่จะศึกษาความรัก

    และมีมุมมองเกี่ยวกับความรักหลาย ๆด้าน

    " รักแท้บทที่ 1 "

    จริง ๆมีเรื่องให้เขียนอีกเยอะแต่กลัวจะยาวเกินไป

    แค่นี้หลาย ๆคนที่เข้ามา ในBlog ก็เบื่อที่จะอ่าน เต็มทีและ

    ก็ขอขอบคุณน้อง ๆและคนอื่น ๆ

    ที่เข้ามาอ่านBlogนี้นะครับอาจจะไม่มีอะไรมาก

    หรือไม่สวยเหมือน Blog อื่น ๆ

    แต่รับลองว่าBlogนี้

    พอที่จะมีความอบอุ่นให้ทุก ๆคนที่แว๊ะมาเยี่ยมกัน

    บายครับทุกๆคน 

     

     

     

    October 31

    นาฬิกาทรายและก้อนน้ำแข็ง

     
    นานมาแล้วโลกเป็นเพียงวัตถุทรงกลมเรียบๆเปล่าๆ

    ไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจาก
    น้ำแข็งก้อนใหญ่กับนาฬิกาทรายเรือนยักษ์

    ที่มีปลายเปิด

    สามารถปล่อยทรายออกได้อย่างเดียว
    น้ำแข็งกับนาฬิกาทราย

    เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เล็ก
    ร่วมทุกข์ร่วมสุข
    จนทั้งคู่เติบใหญ่เข้าสู่วัยหนุ่มสาว

    ความงดงามของน้ำแข็ง
    ทำให้นาฬิกาทรายแอบชื่นชมหลงใหล
    แต่ทุกครั้งที่พยายามแสดงความสนิทสนมใกล้ชิด
    ความเย็นชาจากน้ำแข็งก็ทำให้นาฬิกาทราย

    ต้องผิดหวังทุกทีไป
    วันหนึ่งนาฬิกาทรายทะเลาะกับน้ำแข็งอย่างรุนแรง
    ถึงขั้นแตกหัก
    นาฬิกาทรายร้องไห้เสียใจหนีไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง
    เวลาผ่านไปปีแล้วปีเล่า

    นาฬิกาทรายกับน้ำแข็งก็ยังไม่คืนดีกัน
    ต่างคนต่างอยู่คนละซีกโลก

    จนมาวันหนึ่งเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่
    ทำให้โลกจะต้องแตกออกเป็นสองส่วน
    น้ำแข็งรู้ดีว่าถ้าโลกแตกเป็นสองส่วนแล้ว
    ก็คงไม่ได้เจอกับนาฬิกาทรายตลอดกาล
    แต่ด้วยทิฐิที่มีอยู่
    น้ำแข็งจึงเลือกที่จะอยู่นิ่งๆ

    แทนที่จะออกตามหานาฬิกาทราย
    ดวงจันทร์โคจรผ่านมา
    น้ำแข็งจึงถามว่าอีกซีกโลกเป็นอย่างไรบ้าง
    ดวงจันทร์บอกว่า
    นาฬิกาทรายกลับมาไม่ทันเพราะโลกกำลังจะแยก

    จึงปล่อยทรายออกมาปกคลุมรอย
    แตกของโลกเพื่อยึดไว้ไม่ให้แยกออกจากกัน
    โดยหวังว่าจะได้กลับมาพบน้ำแข็งอีก ทันทีที่รู้
    น้ำแข็งก็รีบออกตามหานาฬิกาทราย........
    สายเกินไป
    ทรายกำลังจะหมดจากตัวนาฬิกาแล้ว
    เมื่อน้ำแข็งมาถึงก็ได้ยินเพียงคำพูดสุดท้าย

    จากปากของนาฬิกาทราย
    ฉันรักเธอ


    ความเย็นชาที่มีในตัวน้ำแข็งหมดลงทันที
    น้ำแข็งจึงเริ่มละลาย

    ในขณะที่ทรายเม็ดสุดท้ายร่วงลงสู่พื้นดิน
    กลายเป็นน้ำทะเลที่อ่อนโยน
    คอยโอบอุ้มผืนทรายที่บริสุทธิ์
    อยู่คู่กันมาจนทุกวันนี้

     

    October 24

    น้องสาวแสนน่ารัก ชื่อนุ่น ส่งมาให้ (ประจาน)

     

     

     

     

    ถึง..เด็กสามขวบ

     

    วันนั้นฟังเสียงเด็กน้อยใจแล้วรู้สึกว่า

    โห.. ไม่คิดเลยอ่ะว่าจะน้อยใจนุ่นขนาดนั้น

    (ไม่คิดว่าตัวนุ่นเองจะสำคัญขนาดทำให้งอนได้..)

     

    แต่ตอนนี้เด็กน้อยก็คงหายโกรธ  ..

    หายน้อยใจแล้วเนอะ.. ฟังนุ่นอธิบายแล้วนี่นา

    ดีกันแว้วว น๊า..

     

    วันนี้คิดไงไม่รู้..อยากทำบล็อกนี้ไว้ให้พี่พรีมอ่าน

    อ่านๆๆ คับป๋ม^^ จะได้รู้ซะทีว่านุ่นคิดไง

    จะได้ไม่น้อยใจเราอีก -*-

     

    พี่พรีมรู้ตัวเปล่าคะว่าเป็นคนอบอุ่น..อ่อนโยน

    มากแค่ไหน  นุ่นไม่รู้จะอธิบายให้ใครๆ

    ฟังว่าพี่ชายนุ่นคนนี้เป็นยังไง..น่ารักแค่ไหน

    รู้ได้แต่ว่าพี่พรีมน่ารักมากมาย

    (ยกเว้นตอนงอนอ่ะนะ ^^')

    ถึงนุ่นจะรู้จักคนหลายๆ คน.. แต่ก็ไม่มีใคร

    ที่เหมือนพี่พรีมคนนี้แล้วก็สำคัญเท่าพี่พรีมคนนี้

    ได้หรอก..

    รู้ตัวเปล่าคะ^^

     

     

    นุ่นไม่รู้จะบอกคำว่าขอบคุณให้กับสิ่งดีๆ ที่พี่พรีมมีให้เสมอมาว่ายังไง..บอกได้แต่ว่า

    นุ่นขอบคุณสำหรับคำปรึกษา..กำลังใจ

    และขอบคุณสำหรับทุก ๆ อย่าง

    ที่มีให้กับเด็กขี้แยคนนี้เสมอมานะคะ..

     

     

    แล้วก็อย่าลืมน๊า..ว่านุ่นยินดีจะรับฟังพี่พรีมเสมอ  ยินดีแล้วก็เต็มใจที่จะรับฟังทุกเรื่องราว

    บางที..นุ่นอาจจะให้คำปรึกษาดีๆ ไม่ได้

     

    แต่ยังไง

    "ก็จะยังเป็นกำลังใจข้างๆ เสมอนะคะ"

     

    My Hello Kitty PageMy Hello Kitty PageMy Hello Kitty Page

     

     

    รักพี่พรีมนะ

    ... เด็กสองขวบครึ่ง

     

     

     

     

    September 30

    สาวขายดอกไม้กับชายส่งจดหมาย

     

    ผมทำหน้าที่เป็นคนส่งจดหมายให้แก่คนในหมู่บ้านแห่งนี้
    และเธอคือสาวขายดอกกุหลาบที่ผมหลงรัก
    ทุกๆเช้าผมจะพยายาม ผ่านหน้าบ้านเธอ เพื่อซื้อกุหลาบของเธอทุก ๆเช้า
    เวลาที่เธอยิ้มและหยิบดอกกุหลาบนั้น ทำให้ผมรู้สึกสดชื่น และหลงรักเธอมากขึ้นทุกวัน
    เธอเป็นเหมือนนางฟ้าที่ตัวผมไม่สามารถที่จะใฝ่ฝัน แม้แต่บอกคำว่าผมรักเธอได้
    ผมเก็บความรู้สึกตัวเองเองไว้อยู่อย่างนี้ และนั้งรอเวลาให้เช้าเร็ว ๆเพื่อที่ผมจะได้ไปเจอเธออีก
    แต่เช้านี้เมื่อผมผ่านไป ผมกลับไม่เห็น นางฟ้าของผมยืนขายดอกกุหลาบเหมือนเช่นเคย
    ผมผ่านหน้าบ้านเธอ ทุก ๆเช้าเป็นเวลา 1เดือน ที่ผมไม่เห็นเธอเลยแต่ก็ยังมีความหวังว่าเธอคงกลับมา
    เช้าวันนี้ ความหวังนั้นก็มาถึง ผมเห็นพี่สาวของเธอ เปิดร้านขายดอกกุหลาบ
    เธอคงกำลังจัดดอกกุหลาบอยู่ และคงเลือกดอกกุหลาบที่สวยๆ มาขายอยู่แน่ ๆ
    ผมก็ทำอย่างปกติ คือขอซื้อดอกกุหลาบ 1 ดอก และพยายามมองหานางฟ้าของผม
    พี่สาวเธอเดินเข้าไปในบ้าน และกลับมาพร้อมกับสมุด 1 เล่ม กับดอกกุหลาบ 1 ดอก
    และน้ำตาที่ ไหลออกมาของพี่สาวเธอ พร้อมเสียงที่พูดออกมาด้วยความเสียใจว่า
    น้องสาวเธอฝากสมุดเล่มนี้ไว้ให้ผมก่อนที่เธอจะสิ้นใจและได้จากพวกเราไปไม่มีวันกลับ
    เมื่อผมกลับมาถึงบ้านจึ้งได้เปิด สมุดเล่มนั้นอ่านพร้อมกับน้ำตาและความเสียใจ
    ที่ไม่อาจจะเรียกร้องให้กลับมาได้อีกแล้ว
    ***เขาคือคนส่งจดหมายที่มาซื้อดอกกุหลาบของฉันทุกเช้า ฉันพยายามที่จะหาดอกกุหลาบที่สวยที่สุดเพื่อบอกถึงความรู้สึกของฉันกับเขา แต่เขาคงไม่รู้ว่ามีผู้หญิงคนนึง แอบหลงรักเขาและนั้งรอเวลาที่เขาจะผ่านมา
    เพื่อซื้อดอกกุหลาบของฉันและทุก ๆคืน ฉันจะขอให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะได้เป็นเช้าวันใหม่
    และฉันก็จะได้เจอเขาอีก ฉันอยากจะบอกเขาว่า ฉันรักเขามากขนาดไหน ก่อนที่ฉันจะต้องจากไปไกลแสนไกล
    แต่มันไม่ยุติธรรมกับเขาเลย ฉันยอมเก็บความรู้สึกของฉันเอาไว้แบบนี้ดีกว่าทำร้ายชายที่ฉันรักเพราะฉันคงอยู่ได้อีกไม่นานก่อนที่ชีวิตฉันจะจบลง ฉันอยากให้เขารับรู้ว่า
    ********************  "ฉันรักเขา"  ******************
     
    September 19

    ความเปลี่ยนแปลง

     
    ใครหลาย ๆคนคงเคยเจ็บกับความรัก และผมเองก็ยังคงอยู่ในช่วงนั้น
    มันเป็นช่วงเวลาที่แย่มาก ๆ เกี่ยวกับความรัก การปรับตัวเองให้แข็งแรงขึ้น
    การใช้ชีวิตให้กลับไปเป็นแบบปกติก่อนที่จะเจอและรักเขา
    ผมไม่รู้ว่าความคิดผมในตอนนี้เกี่ยวกับความรักเป็นสีอะไรอยู่
    ผมนั้งถามตัวเองว่าเรามองความรักเป็นสีดำจนหมดเลยหรอป่าว
    ในตอนนี้ผมคงตอบว่า " ใช่ฉันมองมันเป็นสีดำ "
    ในขณะที่ผมนั้งฟังเพลงและถามตัวเองอยู่นั้น ผมก็มองไปเห็นรูปดอกซากุระ
    ที่มีน้องสาวนามว่า " นุ่น " ส่งมาให้ทาง msn
     
    ช่วงที่เสียใจในช่วงแรก ๆนั้นบอกตามตรงว่าเจ็บมาก ๆครับ
    แต่พอเวลาผ่านไป ประมาณ 1 สัปดา ก็รู้สึกดีขึ้น และก็มองที่รูปดอกซากุระ รูปเดิม
    ความรู้สึกอย่างกับ อิคิวซัน มีความคิดบางอย่างเข้ามาในหัวผมวูปใหญ่ ๆ
    ดอกซากุระมีสีชมพูเต็มต้นก็คงเหมือนกับคนเราเวลามีความรัก
    แต่ก็ต้องมีเวลาที่ดอกซะกุระจะร่วงลงพื้น และต้นซากุระก็จะกลายเป็นสีดำ
    แต่อีกไม่นานเมื่อถึงเวลาต้นซากุระก็จะกลับมาเป็นต้นใหม่ที่มีสีชมพูอีกครั้ง
    อารมประมาณ พระพุทธเจ้าตรัสรู้ใต้ต้น ซากุระเลย (บาปกรรมจริง ๆ)
     
    และเมื่อคิดได้ขึ้นมา เลยตอบคำถามตัวเองที่เคยอัพไปเมื่อครั้งที่แล้ว
    การที่จะทำไงให้คนที่เรารักกลับมาเหมือนเดิมนั้นมันขึ้นอยู่ที่ตัวคนรักของคุณเท่านั้น
    คุณไม่สามารถทำอะไรได้มาก ถ้าใจเขาจะไป ยังไงก็ต้องไป ยิ่งดึงไว้เขาจะรำคาญ
    อย่าแสดงความเสียใจให้เขาเห็นจนมากเกินไป เพราะยิ่งคุณแสดงความเสียใจ
    เขาก็จะเกิดความรู้สึกอึดอัดจนอยากจะหนีคุณไปไกล ๆ ประมาณว่า ด่าได้ ด่าไปแล้ว
    และที่สำคัญของใหม่ มันน่าค้นหากว่าของเก่าต่อให้ของเก่าดีขนาดไหนก็ตาม
    เมื่อเวลาเขาจะไป อะไรที่คุณเป็นไม่ว่า 1 หรือ 2 อย่าง ที่เขาสามารถนำมาเป็น ข้ออ้าง
    เพื่อบอกลาคุณไปได้ตลอด อย่าคิดว่าตัวเองผิดไปหมดซะทุกอย่าง เพราะสิ่งที่เขาบอกมานั้น
    ยังมีคนอื่น ๆที่เขาพร้อมที่จะคบกับคุณและไม่สนใจจุดนั้นของคุณและเข้าใจสิ่งที่คุณเป็นคุณ
    ถ้าเขาเบื่อเขาก็หาของใหม่ใช้ แต่อย่าไปเสียใจ ไม่มีอะไรดีพร้อมทุก ๆ สิ่ง
    สักวันของใหม่มันก็เก่าเป็น ทีนี้หละอาจจะถึงช่วงย้อนยุคของคุณก็เป็นได้
     
    ความรักเมื่อเวลาอยู่กับเราก็ทำให้เรามีความสุขแต่เมื่อไปจากเราอย่าทำให้มันกลายเป็นความเกลียด จงทำให้มันกลายเป็นความรักที่ยังคงอยู่กับความรู้สึกดี ๆและเรื่องราวดี ๆ กับคุณตลอดไป แล้วคุณจะได้เรียนรู้เรื่องของความรัก ในโอกาสหน้าจาก ความเจ็บที่คุณเคยเจอมา
     
    September 11

    จุดยืนเพื่อยืนรอคำตอบ

     
    สิ่งที่ผมจะพิมในตอนนี้
    นั้นเป็นสิ่งที่หลาย คนคงได้เจอมาไม่มากก็น้อย
    และหวังว่าคนที่มาอ่านนั้นคงพอมีวิธีและหนทางที่ดีกับตัวเอง
    และในเวลานั้น หลาย ๆคนจัดการกับสิ่งนี้ยังไง
     
    ความรักเมื่อเวลาที่มันจำป็นต้องแยกทางกัน
    และถ้าเราเป็นฝ่ายที่ถูกทิ้งไป
    ความรู้สึกเจ็บแบบที่บอกใครใคร หรือ อธิบายให้ใครฟังไม่ได้
    ไม่ใช่เพราะไม่กล้ายอธิบายและเพราะมันเจ็บจนไม่รู้จะอธิบายแบบไหน
    เมื่อคน 1 คนรอคำตัดสินใจของอีกคน
    และอีก 1 คนที่กำลังตัดสินใจ ในสิ่งที่ตัวเองเลือก
    ต่างคน ก็ต่างยืนในจุดยืนที่ ตัวเอง เลือกที่จะยืน
    ถ้าเวลานั้นเกิด ขึ้นสิ่งที่ทำได้
    คือการทำให้ดีที่สุดเพื่อที่จะดึงคนรักกลับมา
    และหวังว่าเขาจะกลับมาและเดินมาหาเรานะจุดที่เราเลือกที่จะยืนอยู่
    และจุด นี้เองที่เราก็พร้อมที่จะยืน เพื่อรอเขา
    ในบางครั้งตัวคุณ อาจจะเหนื่อยที่จะรอ
    และท้อที่จะทำให้สิ่งที่เคยรักกลับมาดังเดิม
    ถ้าคนที่เรารักเขากลับมา สิ่งที่เหนื่อยก็จะหายไป
    แต่ถ้าเขาไม่กลับมา คุณก็คงจะหมดแรงที่จะสู้ต่อ
    หรืออาจล้มไม่เป็นท่าหรือาจหาทางออกโดยการจบความรู้สึกของตัวเอง
    คนที่เจอกับสิ่งนี้ความคิดแรกคือหาหนทางแก้ไข
    บางคนก็เจอทางแก้ไข บางคนก็หมดหนทางที่จะแก้ไขความรัก
    และตอนนี้ ผมเชื่อว่าคนที่เจอแบบนี้
    กำลังต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณอยู่
    และผมต้องการให้ใครที่เคยเจอกับเหตุการแบบนี้
    โปรดแนะนำคนกลุ่มนี้ว่าเขาควรทำวิธีไหน
    และหาทางออกเช่นไรดี
     
     
     
     
    ขอให้จำไว้อย่างพยายามอย่ารู้เรื่องของ มือที่3
    เพราะยิ่งคุณรู้เรื่องมากเท่าไหร่คุณก็จะเป็นทุกข์
    เพราะคนที่เรารักเขามากอาจจะไม่ฟังเสียงเรา
    และถ้าเราพูดอะไรไปมากกว่านี้เราก็จะกลายเป็นฝ่ายที่ดูแย่
    แต่ก็มีผลเฉพาะกับคนที่ใจเขาไม่อยู่กับเราแล้วเท่านั้น
    และเขาอาจมองเราว่าเราใช้วิธีสกปรก
    แล้วเราอยากให้เขารับรู้ไว้ว่าเราจำเป็นด้วยหรอ
    ที่จะต้องใช้วิธีสกปรกแย่งคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนเรามาด้วยวิธีแบบนั้น
    ใครหลาย ๆคนที่เคยเจอคงอยากจะบอกคนที่คุณรักเช่นกันว่า
    มันไม่จำเป็นเลยที่รักของฉันเพราะเธอคือคนที่ฉันหวังดีมาตลอด
    และถ้าความรักของเราจำเป็นต้องเปลื่อนวิธีสกปรกพวกนั้น
    ฉันขอเดินไปจากความรักของเธอครั้งใหม่อย่างขาวสะอาดดีกว่า
    ขอให้เขารักเธอให้มากและดูแลเธออย่างดี
    อย่าได้ทำตัวแบบฉันคนที่มีเวลาและคอยดูแลเธอไม่ดี
    ฉันคนนี้ทำสิ่งที่แย่จนเกินไปและไม่สามารถเอาเธอคนเดิมกลับมาได้
    และจะรู้เมื่อสายเกินแก้แล้ว
    ถ้าคุณย้อนเวลากลับไปได้คงมีหลาย ๆคนคิดที่จะย้อนเวลานั้นกลับไป
    และทำให้ดีที่สุดแต่คุณไม่สามารถทำได้แบบนั้นนะสิ
    เพราะความรักที่คุณเคยมี ได้บินไปกับเขาคนนั้นเสียแล้ว
     
     
    และสำหรับคนรักของพวกเขาที่ได้มาอ่าน โปรดรับรู้ว่ายังมีคนที่รักคุณ และไม่เคยคิดที่จะนอกใจหรือทิ้งคุณไปไหน เขายังคงหวังดีกับคุณตลอดตั้งแต่วินาทีแรกที่ความรักเกิด จนถึงตอนนี้ที่ คุณอาจลืมไปแล้วว่า ไม่ใช่มีแค่คนใหม่เท่านั้นที่รักคุณ  ยังมีคนที่เขารักคุณตลอดเวลา
     
     ยังคงยืนรอคุณอยู่ในมุมที่เขาทำได้ เพียงเท่านี้อยู่ตรงนี้ตลอดไป
    *****************************************************
     
    August 23

    ความอบอุ่นจากใคร ที่ตามหา

    คำว่า"คนที่อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น"
    คงเป็นคำที่ฟังแล้วรู้สึกดี
    ถ้ามีคนบอกกับคุณแบบนั้น
    แต่จะมีสักกี่คน
    ที่มีโอกาสได้เจอและ อยู่ใกล้กับสิ่งนั้น
    แต่ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
    เมื่อเวลาเรามีความรัก
    ความรู้สึกอบอุ่นนั้นก็จะเกิดขึ้นตามมา
    เมื่อเวลาที่เรานึกถึงตอนที่ความรักเริ่มเกิดขึ้นมา
    กับคนที่เรารู้สึกพิเศษ
    จะมีความรู้สึกแบบประหลาด
    ความรู้สึกนั้นมันมีความสุข กับความเหงา
    เมื่อสองอย่างนี้รวมตัวกัน ก็จะกลายเป็นคำว่า"คิดถึง"
    แต่ก็มีอีกหลาย ๆคนที่ยังคงมองหาและตามหา
    ความรู้สึกที่เรียกว่า"ความอบอุ่นของความรัก"
    และความรู้สึกของการตามหานั้น
    จะเกิดเป็นคำถามมากมายตามมาว่า
    เมื่อไหร่เราจะได้เจอคนๆนั้น
    ในขณะที่คุณดั้นด้นค้นหาความรักนั้น
    จงอย่าหวังที่จะได้รับความรักเพียงอย่างเดียว
    แต่จงหาความรักที่ทำให้คุณรู้จักการให้
    และเมื่อนั้นคุณจะได้ความรักที่แท้จริง
     
     
     
    ตัวผมเอง
    ก็อยากเป็นคนที่
    ทำให้คนใกล้ตัว รู้สึกอบอุ่นได้บ้าง
    แต่การที่เขาจะรู้สึกหรือป่าวนั้น
    ต้องเกิดจากความรู้สึกของคนที่ได้ใกล้ชิดกับเรา
    และเขาจะเป็นคนบอกคุณเอง
    ว่าตัวคุณสามารถทำให้เขาคุยด้วยแล้วสบายใจได้หรือป่าว
    ถ้าคุณได้เจอคนพิเศษคนนั้น
    จงใช้เวลาอย่างคุ้มค่าที่สุดเพื่อเขา
    และดูแลเขาอย่างดีที่สุด
    ให้ความรักและความอดอุ่นแก่เขา
    และจงเชื่อเถอะว่ายังมีอีกหลาย ๆคนบนโลกใบนี้
    นั้งรอและยังคงตามหา
    ความรู้สึกที่คุณได้รับและได้ให้กับคนพิเศษของคุณ
    และยังมีอีกหลายคนที่ไม่เห็นค่า
    และไม่ดูแลคนที่เขาเคยเรียกว่า"คนรัก"
     
     
     
    ความรักก็เหมือนเม็ดทราย เมื่อใดที่รีบคว้ามันไว้ เม็ดทรายนั้นจะไหลออกทางร่องนิ้ว
    แต่เมื่อค่อยๆ ประคองมันไว้ มันก็จะอยู่ในมือของคุณ และถ้าคุณถนุถนอมความรัก มันก็อยู่ในทุกช่องว่างในหัวใจ เช่นเดียวกับเม็ดทรายที่อยู่ในกำมือ

     
     
     
    August 10

    อีกมุม ในความรักที่มีต่อแม่

    พอดีอ่านเจอเลยเอามาฝากให้อ่านกันเพราะไหน ๆก็จะวันแม่แล้ว
    และก็ยังไงซะก็ยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักอยู่ดี
    แต่ในรูปแบบของ ความรักที่มีต่อคนที่เราเรียกว่า " แม่ "
     
     
    ครอบครัวนี้มีด้วยกัน 4 คน มีแม่ และลูก ๆ อีก 3 คน วันหนึ่ง แม่ ก็เกิดเป็นโรคร้ายแรงขึ้นมานั่นก็คือ เป็นโรคหัวใจร้ายแรง   จำเป็นต้องผ่าดัดเปลี่ยนหัวใจโดยด่วน   ลูกชายทั้ง 3 รักแม่มาก   และรู้ว่าตนเองนั้นต้องทำอะไรซักอย่างให้กับแม่บังเกิดเกล้าของเขา

      คนโตเป็นนักธุรกิจพันล้านมีธุรกิจใหญ่โต   ได้รับผิดชอบในเรื่องของค่าใช้จ่ายในทุก ๆ ด้าน โดนยอมสละเวลาในการเซ็นสัญญาเพื่อมาคอยเฝ้าไข้คุณแม่

      คนรองเป็นนายแพทย์ชั้นนำของโลก รับผิดชอบในการรักษาคุณแม่ และทำการเรียกประชุมสมาคมแพทย์ทั่วโลกเพื่อหาวิธีรักษาคุณแม่ของเขา

      คนเล็กนั้น ยังไม่มีงานทำ   เนื่องจากตนนั้นมิได้มีความเฉลียวฉลาดเหมือนกับพวกพี่ ๆ เขา และก็สำนึกตัวอยู่ตลอดว่าตนเองนั้นคงไม่มีกำลังพอที่จะช่วยแม่ที่เขา   เทิดทูนได้อย่างที่พี่ ๆ ทั้ง 2 ทำได้   แต่เขารู้ว่าตนเองต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อแม่ของเขา   …………………………………………………   หนึ่งอาทิตย์ต่อมา การผ่าตัดหัวใจเป็นไปได้ด้วยดี และคุณแม่ก็ฟื้นขึ้นมาหลังจากหลับไปนานถึง 4 วันทีเดียว คุณแม่ได้พบหน้าลูกทั้งสองคน คือคนโตและคนรอง

      แต่กลับไม่ได้พบหน้าลูกคนเล็ก คุณแม่จึงถามลูก ๆ ทั้งสองว่า   “น้องไปไหน”

      แต่คนโตกลับบ่ายเบี่ยงไปว่าคุณแม่พึ่งฟื้น ให้ทานอาหารก่อน   แล้วเขาก็ออกไปนำอาหารมาให้คุณแม่   คุณแม่ถามคนรอง แต่คนรองก็บอกกับคุณแม่ว่า ผมต้องไปนำยามาให้แม่ทานหลังอาหาร และก็จากไป คุณแม่สงสัย เพราะอาการของลูกทั้งสองนั้นไม่ธรรมดาเลย   เมื่อทุกคนอยู่พร้อมกันคุณแม่จึงถามขึ้นมาอีกครั้ง

      “น้องอยู่ไหน”   ทั้งสองอ้ำอึ้ง และไม่มีใครที่อยากจะตอบคำถามแม่ของเขาเลย

      คุณแม่ย้ำ   “บอกมานะ น้องอยู่ที่ไหนกัน”   คนโตตอบคุณแม่ด้วยน้ำตาคลอเบ้า

      “น้องอยู่ในหัวใจคุณแม่ครับ”

      คุณแม่จึงงงกับคำตอบของลูกชายคนโตมาก จึงหันหน้าไปถามคนรองซึ่งกำลังร้องไห้อยู่เหมือนกัน “หมายความว่าไงลูก”   คนรองตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ   ดวงตาเอ่อล้นด้วยหยดน้ำที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหย่อน   “พวกเราสามคน พอรู้เรื่องว่าแม่ไม่สบาย ก็กระวนกระวายใจเป็นอย่างยิ่ง   ผมและพี่ ได้ทำในสิ่งที่ตนเองทำได้และควรกระทำแล้ว และน้องก็ได้ทำสิ่งที่พวกผมไม่มีความกล้าพอที่จะทำได้ให้กับแม่……”

      “แม่ไม่เข้าใจ ลูก”   “วันนั้นเป็นเวรของน้องที่จะมาเฝ้าไข้แม่   โดยที่พวกผมจะมาเปลี่ยนเวรกันในตอนเช้า 6 โมง เมื่อผมเข้ามาถึง   กลับไม่เห็นน้องอยู่ในห้องของแม่ แต่มีโน๊ตเขียนไว้ตรงเตียงแม่ว่า

      ‘พี่รอง ผมอยู่ในห้องน้ำ และไม่ต้องตกใจสิ่งใดทั้งสิ้น’   ผมก็เดินไปที่ห้องน้ำ ปรากฏว่า   น้องได้ทำการฆ่าตัวตายโดนใช้มีดที่นำมาปลอกผลไม้ กรีดที่ข้อมือตัวเองในอ่างน้ำ โดนให้เลือดไหล ช้า ๆ เพื่อที่หัวใจจะยังสามารถทำงานและยังจะสามารถนำมาช่วยแม่ได้   น้องเขียนจดหมายไว้ในห้องน้ำว่า   ‘นำหัวใจผมไปช่วยแม่ ผมรักแม่ แต่ผมทำได้แค่นี้’ น้องเสียแล้วเพราะเลือดไหลมากเกินไป และผมก็ได้นำหัวใจของน้องมาช่วยแม่ครับ”

     
    ! “ไม่จริงใช่ไหมลูก น้องออกไปหางานทำเท่านั้นใช่ไหม อย่ามาหลอกแม่เลย”   ลูกคนโตปลอบโยนคุณแม่ที่ทำท่าปฏิเสธทั้งน้ำตาว่า   “แม่ครับ พวกผมสองคน ให้แม่ยังไม่ได้ครึ่งของน้องเลยครับ   เราสามคนรักแม่มาก และผมก็เข้าใจน้องดีครับ แม่ทำใจนะครับ”   “พวกเรา จะยังคงอยู่ด้วยกัน 4 คนเหมือนเดิม ไม่มีวันใดที่พวกเราจะแยกจากกันหรอกครับ…”   แม่สะอื้น แต่เริ่มทำใจได้แล้ว   “แม่รักลูก รักลูกทุกคน และลูกทุกคน จะอยู่กับแม่เสมอ และตลอดไป”   ทั้ง 3 คน ร้องไห้ และพร่ำเรียกหาน้องคนเล็ก   แม้เขาจะไม่มีโอกาสได้ยินเสียงของแม่และพี่ชายทั้งสองคนอีกครั้งก็ตาม
    July 28

    ความรัก รักในความหมาย ของใครหลายคน

    ใครกันเป็นคนคิดคำนี้ "ความรัก"
    และสิ่งที่เขาได้เจอคือความรักแบบไหน
    คนรักกันจำเป็นด้วยหรือ ที่จะต้องรู้ว่า เรารักเขาที่ตรงไหน
    เราสามารถหาส่วนไหนมาก็ได้ เพื่อบอกเขาให้สบายใจ
    ถ้าฉันบอกรักเธอที่ดวงตา
    ถ้าวันได้วันหนึงมีสิ่งที่มาพรากดวงตาคู่นั้นไปจากเธอ
    และเมื่อวันที่เธอไม่มีดวงตาคู่นั้น
    นั่นหมายถึงว่าความรักที่ฉันมีให้เธอ
    ก็คงต้องยุติลงไปพร้อมกับดวกตาคู่นั้น
    มันจำเป็นด้วยหรอที่จะต้องให้คนเรา สร้างห้องขังความรัก
    ด้วยคำว่า " ฉันรักเธอที่ " นั่นหรือคือคำตอบของความรักที่ต้องการ
    แต่ฉันว่ามันไม่จำเป็นเลยถ้าฉันรักเธอ
    เพราะคำว่าความรักเติมเต็มทุกสิ่งในตัวของมันอยู่แล้ว
    มีใครหลายคนที่มีความรัก แบบสมหวัง และ ผิดหวัง
    หลายคนรักและมีความสุขกับการ รักอยู่ในใจ
    และมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่คนที่เรารัก
    มีบางคนมองความรักเป็นเรื่องไร้สาระของคนอ่อนแอ
    แต่พวกเขารู้อยู่แก่ใจว่า " เขากลัว " การมีความรัก
    บางคนรักแล้วผิดหวังจนกลัว
    และอีกหลาย ๆคนกลัวที่จะเจ็บก่อนที่จะได้ลองรัก
    เคยมีคนบอกว่า ถ้ากลัวที่จะเจ็บ ก็อย่ามีความรัก
    แต่เขาลืมบอกไปอีกข้อว่า นั้นคือจุดจบของหัวใจคุณ
    ถ้าคุณไม่รู้จักหาคำว่า "ความสุข"
    คุณก็คงให้ความสุขแก่คนที่คุณรักไม่ได้
    ความรัก ความรัก ความรัก
    ที่จริงความรักให้แต่ความสุข
    สิ่งที่ทำให้ความรักเป็นทุกข์คือ
    เราไม่รู้วิธีมอบและแสดงความรักให้อีกฝ่ายอย่างถูกวิธี
    หรือ อีกฝ่ายไม่พอใจในความรักเรา
    คนที่บอกว่าเข้าใจความรัก
    ก็เหมือนผู้ชายที่บอกว่าเขาเข้าใจผู้หญิง
    แท้จริงแล้วพวกเขาไม่เข้าใจอะไรเลย
     
     
     
    ช่วง2-3วันนั้งคิดถึงคำ ๆนี้ "ความรัก"
    มีคนบอกว่าเราคือคนโรแมนติก
    แต่คำนี้ในความคิดผม
    คือทุกคนมีอยู่ในตัวอยู่แล้ว
    แต่ขึ้นอยู่ที่ว่าจะมีใครมองเห็นหรือป่าวเท่านั้นเอง
    บางคนแค่เห็นก้อนหิน สวย 1 ก้อน
    แต่สามารถ ทำให้หินก้อนนั้นเป็นที่ทับกระดาษที่โรแมนติกได้
    ขึ้นอยู่กับคนที่เรามอบให้
    หลาย ๆคนมีคนที่ให้ความรักแก่คุณ
    แต่คุณกับกลัวที่จะรักเขา
    และยังมีอีกหลาย ๆคนที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะพูดคำว่า
     
     
    ************ฉันรักเธอ************
     
    July 19

    จีบกันใหม่ๆ... พอนานไป... และสุดท้าย

    กรณีโทรศัพท์

    จีบกันใหม่ ๆ .....โทรหากันทุกวัน
    โทรจนสายจะไหม้ก็ไม่วางซะที
    พอนานไป.....โทรหากันทุกวัน
    โทรคุยให้ตายยังไงก็ไม่ได้ 5 นาที

    สุดท้าย......ไม่มีธุระแล้วโทรมาทำไม ว่างมากเหรอ

    จีบกันใหม่ ๆ ........สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ ที่รัก
    ดาร์ลิ้ง
    พอนานไป.........หวัดดี อยู่ไหน
    สุดท้าย........ ว่าไง โทรมาทำไม มีอะไรว่ามา

    จีบกันใหม่ ๆ .....อดกิน อดนอน
    ทะเลาะกับคนรอบข้างเพื่อให้ได้โทรศัพท์
    พอนานไป......กินข้าวอยู่เดี๋ยวโทรมาใหม่นะ
    สุดท้าย.......ไม่รู้จักเวลารึไง คนกำลังจะกิน
    กำลังจะนอน

    จีบกันใหม่ ๆ
    .....ค่าโทรศัพท์เดี๋ยวเราจ่ายให้ก็ได้
    พอนานไป.....ไปจ่ายค่าโทรศัพท์ให้หน่อยนะ
    สุดท้าย......โทรศัพท์โดนตัดแล้ว
    ทำไมไม่ไปจ่ายเงินซะที เฮงซวยจริง ๆ

    จีบกันใหม่ ๆ ......มือถือเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
    พอนานไป......ปิดมือถือตอนเข้านอน
    สุดท้าย........ตอนไหนปิดได้ให้ปิด

    กรณีรถเก๋ง

    จีบกันใหม่ ๆ
    .....เปิดประตูให้ทุกครั้งเมื่อจะขึ้นจะลงจากรถ

    พอนานไป.....ช่วยตัวเองก็แล้วกัน
    สุดท้าย......ปิดประตูเบา ๆ ไม่เป็นหรือไงอีแก่

    จีบกันใหม่ ๆ .....รถสะอาด
    ปัดกวาดเป็นเงางามทุกวัน
    พอนานไป.....อาทิตย์นึงล้างทีนึง
    สุดท้าย.......มองไม่เห็นสีรถแล้ว
    เมื่อไหร่มันจะล้างรถซะทีสกปรกจริงๆ


    จีบกันใหม่ ๆ ....เดี๋ยวไปรับที่บ้านนะ
    พอนานไป.....ไปเจอที่งานแล้วกัน เดี๋ยวขากลับไปส่ง
    สุดท้าย......ไปคนเดียวไม่เป็นรึไง

    จีบกันใหม่ ๆ .....รถเป็นรอยนิดเดียวไม่เป็นไรหรอก
    คุณเจ็บมากไหม
    พอนานไป.....ให้ประกันเขาจัดการก็แล้วกัน
    สุดท้าย.....ขับรถยังไงวะ ให้เป็นรอยทั้งคัน
    โง่จริง ๆ

    กรณีบนเตียง (ต่ำกว่า 80 ห้ามอ่าน)

    จีบกันใหม่ ๆ .....อู้อ้า ด้วยท่วงท่าใหม่ ๆ
    ทุกวัน
    พอนานไป.....อู้อ้า แล้วแต่วันเวลาฟ้ากำหนด
    สุดท้าย.....อู้อ้า ใช้มือดีกว่าเยอะเลย

    จีบกันใหม่ ๆ ...นอนละเมอถึงเธอทุกวัน
    พอนานไป.....นอนละเมอเปลี่ยนชื่อให้เธอใหม่ทุกวัน
    สุดท้าย.......เดินละเมอไปห้องคนใช้ทุกวัน

    จีบกันใหม่ ๆ ....นอนแนบชิด ติดกันฝันดีทุกคืน
    พอนานไป....นอนแนบชิด ติดหมอนข้างทุกคืน
    สุดท้าย......อย่าเข้ามาชิดฉันนะ มันร้อน

    July 13

    เรื่องที่มักพบบ่อยๆ ในการ์ตูนญี่ปุ่น

    1. พระเอกที่ท่าทางงี่เง่าหรือน่าสมเพช มักจะเจอเรื่องโชคดีแบบไม่น่าเชื่อ (และน่าอิจฉา) เสมอ
    เช่น เจ้า โนบีตะ ที่อยู่ดีๆ ก็มี โดเรมอน โผล่พรวดออกมาจากลิ้นชัก
    อุราชิมาเคทาโร่ แห่ง บ้านพักอลเวง (Love Hina) ที่อยู่ๆก็ได้รับมรดกเป็นหอพักหญิงที่มีสาวอยู่กันตรึม

    2. คู่แข่งพระเอกจะเหมือนเก่งกว่า เท่กว่าพระเอกอยู่เสมอ
    ซึ่งพระเอกจะไม่มีวันสู้เลย ยกเว้นจะฮึดสุดๆ หรือฟลุกเด็ดๆ
    เจ้าคู่แข่งคนนั้นถึงจะแพ้ ดูอย่างในเรื่อง ซึบาสะ
    ที่จริงๆแล้ว มิสุงิ จุน เก่งกว่า ซึบาสะ เสียอีกในช่วงแรกๆ แต่ดันเป็นโรคหัวใจเสียอีก
    ปิศาจจิ้งจอกทามาโมะ ใน มืออสูรล่าปิศาจ ก็เก่งกว่า คุณครูนูเบ ตั้งเยอะ แต่ก็แพ้ลูกอึด
    หรือเจ้า ไคบะ เซโตะ ในเรื่อง “เกมส์กลคนอัจฉริยะ” ก็มีการ์ดบลูอายส์ ไวท์ดราก้อนตั้งสามใบ
    แต่ก็มักจะไปแพ้ครีโบ้เห่ยๆของยูกิได้บ่อยๆไป

    3. แล้วไอ้ตัวข้างต้นที่กล่าวถึง มักจะกลับใจมาเป็นพวกพระเอกภายหลังเสมอ
    โดยจะเหลือคำพูดแก้เกี้ยวประมาณว่า “ข้าร่วมมือกะเอ็งแค่ครั้งนี้เท่านั้นนะเฟ้ย อย่าลืมว่าเราเป็นศัตรูกัน”
    (แต่ก็ตามมาช่วยแทบทุกครั้ง บางทีถึงขนาดตายแทนกันได้)

    4. เวลาไปเที่ยวตามเกาะ ตามป่า ตามเขา ควรเช็คประวัติเพื่อนฝูงที่ไปเที่ยวให้ดี
    ว่ามีใครที่มีประวัติอะไรแปลกๆ เมื่อสี่ซ้าห้าสิบปีก่อนหรือไม่
    ไม่งั้นเกาะนั้นอาจจะกลายเป็นห้องปิดตายขนาดยักษ์ และมีฆาตกรโรคจิตโผล่มาได้
    แล้วก็จะมีคนพูดขึ้นมาว่า “อ้ะ หรือจะเป็นเรื่องเมื่อสิบปีก่อน...” ให้คนอื่นหน้าซีดกันเล่นๆ

    5. คินดะอิจิ ฮาจิเมะ และ เอโดงาวะ โคนัน คือ ตัวซวยและตัวอันตราย
    ของตำรวจญี่ปุ่น ด้วยเจ้าหมอสองคนนี่โผล่ไปที่ไหน มีคนตายแบบแปลกๆทุกรายไป

    6. แฟนของเจ้าสองคนข้างบน คุ้นเคยและเห็นคนตายต่อหน้าต่อตามาไม่ต่ำกว่ายี่สิบศพ
    แต่ทุกครั้งที่เห็นคนตาย เธอก็จะร้องกรี๊ดและเป็นลมได้ทุกครั้ง (น่าจะชินเสียบ้างนะ)

    7. ฆาตกรอัจฉริยะที่วางแผนฆาตกรรมซ่อนเงื่อนอย่างแยบยลในห้องปิดตายสารพัดจะลึกลับ
    มักจะพลาดแบบงี่เง่า เช่น ทิ้งก้นบุหรี่หรือกระดุม แหวน หรืออะไรๆ ที่มันส่อให้โยงถึงตัวเองเอาไว้


    8. ตำรวจญี่ปุ่นมีการทำงานที่เปิดกว้างแบบสุดๆ
    ยอมให้เด็กตัวกระเปี๊ยกและเด็กมัธยมเข้าถึงหลักฐานฆาตกรรมได้โดยสมบูรณ์


    9. ฟองสบู่และหมอกควัน ในการ์ตูนญี่ปุ่นทำหน้าที่ของมันได้ดีเสมอ โดยเฉพาะในฉากโรงอาบน้ำ
    คือมันจะคอยลอยไปปิดไอ้ส่วนที่ผู้อ่านอยากเห็นอย่างมิดชิดทุกครั้ง

    10. เวลาผู้หญิงแก้ผ้า จะมีเสียง “ฟ้าว” “วืด” “ซ่า” “ผ่าง” “ควับ”หรือ “พรวด” และ ฯลฯ
    ออกมาจากส่วนที่พึงสงวนเสมอ

    11. การ์ตูนเกี่ยวกับการทำอาหาร จะพบสัจธรรมว่า
    พระเอกสามารถใช้หม้อหรือกระทะใบย่อมๆ แต่ทำอาหารเลี้ยงคนได้ทั้งโตเกียวโดม


    12. ลูกบอลในการ์ตูนเรื่อง ซึบาสะ นั้น ลอยช้ามาก
    ระหว่างเท้าถึงประตูนั้น นักเตะสามารถระลึกความหลังได้กว่าชาติครึ่ง
    ประมาณว่ายิงแล้วนึกถึงเพื่อนฝูงญาติโยมและครูอาจารย์ได้โขยงนึงบอลถึงเข้าประตู

    13. การ์ตูนเรื่องข้างบน ถ้าเป็นแมตช์สำคัญ ทีมญี่ปุ่นจะถูกยิงนำไปจนหายห่วง เพื่อรอจังหวะยิง
    มาจนกระทั่งกลับมานำได้ในนาทีสุดท้ายของการแข่งขันทุกทีไป

    14. นางเอกส่วนใหญ่จะเกลียดขี้หน้า หรือไม่ชอบพระเอกมาตั้งแต่ต้น
    แต่ลึกๆจะแอบเป็นห่วงอยู่เสมอ และจะออกไปในรูปของซ้อมไปห่วงไปมากกว่า


    15. ถ้าพระเอกมีเหตุผลที่น่าจะให้เข้าใจผิดกับนางเอก เช่น
    มีรุ่นน้องมาให้ของขวัญ เดินออกมาจากโรงแรมกับใคร หรือมีคนแปลกหน้ามาจุ๊บ
    คุณไม่ต้องห่วง นางเอกเห็นแน่ๆ เห็นกับตาเลยด้วย

    16. ถ้ามีการอาบน้ำในห้องสาธารณะหรือบ่อน้ำแร่
    มีโอกาสถึง 90% ที่ ไม่พระเอกก็นางเอกที่จะลงบ่อหรือเข้าห้องน้ำผิด
    หรือมาพบภายหลังว่าเป็นบ่ออาบน้ำรวม


    เด็กวัยรุ่นบ้านเราอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นแล้วอินแบบเป็นบ้าเป็นหลัง
    ทำอะไรต่ออะไรเลียนแบบชีวิตแบบญี่ปุ่นๆ ที่เห็นในการ์ตูนทุกอย่าง
    ยกเว้นอย่างเดียว คือ การออกไปทำงานพิเศษหาเงิน

    July 09

    ความแตกต่าง หญิง และ ชาย

    ใครว่าผู้ชายถูกสังคมยกย่องกว่าผู้ญ.อาจจะไม่เสมอไป

    1.ผู้หญิงหอมแก้มกาน ดูน่ารัก
    ผู้ชายหอมแก้มกาน อืยย.........หวาดเสียว.....ขนลุก

    2.ผู้หญิงใส่กางเกงฟิตๆ น่ามองจิงๆ......น่าชม
    ผู้ชายใส่กางเกงฟิตๆ แหยะอยากจะอ้วก

    3.ญ.ตบหน้าช. ป้องกานตัวหรืออาจจะ..."สุดจะทน"
    ช.ตบหน้าญ. หน้าตัวเมีย

    4.ญ.ร้องไห้ น่าสงสาร
    ช.ร้องไห้ น่าสมเพช...ปลาซิว

    5.ญ.เปงเพื่อนกานดูแลเอาใจใส่กาน น่ารัก....น่าเอ็นดู
    ช.เปงเพื่อนกานดูแลเอาใจใส่กาน ชักแปลก....ดูเหมือนเกย์

    6.ญ.หลอกแ_กช. อ๋อ...อาจจะเปงเรื่องปกติ
    ช.หลอกแ_กญ. สารเลว...เกาะญ.กิน

    7.ญ.พูดตรงๆ ดูเปงคงเปิดเผย
    ช.พูดตรงๆ ไอ้สาก....พูดไม่เข้าหูคน

    8.ญ.เข้าห้องน้ำชาย อุ๊ย....ผิดพลาดได้
    ช.เข้าห้องน้ำญ. ไอบ้า...โรคจิต

    9.ญ.เดินตกท่อ น่าสงสารจัง.....เปงไรมากไหม
    ช.เดินตกท่อ ไอ้โง่เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ

    10.ญ.ขับรถปาดหน้า ช่างเถอะ.....ญ.ก้ออย่างนี้แหละ
    ช.ขับรถปาดหน้า ไอเหี้_

    ใช่ว่าช.จะดีเสมอไปนะ

    July 06

    คำตอบให้สาว ๆ ไว้ใช้เพื่อป้องกัน ชายมาจีบ

    1. กี่โมงแล้วครับ,.... ประทานโทษ วันเวลาของผมมันหยุดไปหมดเมื่อพบกับ คุณ

    ไม่รู้สิคะ นาฬิกาฉันมันตายทันทีที่เห็นหน้าคุณ

    2. ถ้าคิดถึงคุณแล้วต้องเสียตังค์ครั้งละบาท.... ผมคงหมดเนื้อหมดตัวภายใน วันเดียว

    ให้คิดถึงคุณแล้วได้ตังค์ครั้งละพัน ฉันยังไม่เอาเลย

    3. คุณท่าทางจะมีโชคนะครับ ผมเป็นหมอดู.... ดูดวงจากหมายเลขโทรศัพท์ ไหนบอกเบอร์มาสิครับผมจะทายให้ (มุขนี้เวิร์คนะ อย่าดูถูก)

    ดีจังเลยค่ะ ดูให้แฟน (หรือกิ๊ก) ฉันหน่อยนะคะ เบอร์ 0 1XXX XXXX ค่ะ

    4. ผมจะต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายล่ะครับ.... ความรักของคุณมันทำให้ผมตาบอด ซะแล้ว

    หน้าอย่างคุณ ขายหวยเถื่อนจะเวิร์กกว่ามั้งคะ

    5. วาเลนไทน์นี้ไม่ต้องหาอะไรให้ผมหรอกนะ.... เพียงคุณคุยกับผม ดอกไม้ก็ บานเต็มหัวใจผมแล้ว

    ดูให้ดีสิคะ ที่บานน่ะ ดอกท้อกับหน่อแห้วหรือเปล่าน่ะ

    6. วาเลนไทน์นี้ไม่ว่างมาเจอกันใช่ไหม ?.... ไม่เป็นไรหรอก ทุกๆวันที่ผม ได้เจอคุณ มันคือวันวาเลนไทน์ของผม

    เหรอคะ แต่ทุกๆ วันที่ฉันได้เจอคุณ มันเหมือนเป็นวันพฤษภาทมิฬน่ะค่ะ

    7. ผมทำให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้นแค่.... เหาะขึ้นไปบนฟ้า กับการไม่รักคุณ

    งั้นขึ้นไปอยู่บนตึกใบหยกสอง แล้วโดดลงมาซะ นะคะ

    8. ผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจ.... เพราะผมเอาให้คุณไปแล้วตั้งแต่วันที่เราพบ กัน

    อ้าว ไม่รู้อ่ะค่ะ นึกว่าหัวใจหมูเลยต้มให้หมากินไปแล้ว

    9. (...ยื่นเครื่องตรวจฟังหัวใจ (สเตปโตสโคป) ส่งให้...) ...ฟังสิครับ เสียงหัวใจของผมมันพยายามบอกอะไรคุณแน่ะ

    พอดีเสียงมดลูกของฉัน มันร้องบอกว่าไม่อยากได้คนอย่างคุณมาทำพันธุ์น่ะค่ะ

    10. เมื่อคืนที่บ้านไฟดับ แต่ผมไม่ต้องใช้ไฟฉายหรือเทียนเลยครับ... เพราะ แค่นึกถึงคุณ โลกของผมก็สว่างไสวไปหมดแล้ว

    เมื่อคืนเผลอนึกชื่อคุณขึ้นมา โลกมืดไปหมดเลย นึกว่าไฟดับซะแล้ว

    11. ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของผม.... คุณไปอยู่ไหนมาครับ

    ยังไม่เกิดค่ะ

    12. ประทานโทษ... คุณเคยทำให้ใครหัวใจหยุดเต้นด้วยสายตามาบ้างหรือเปล่าครับ

    กำลังพยายามใช้กับคุณเป็นคนแรกค่ะ (สาธุขอให้ ไอ้นี้ตาย ๆ ซะที)

    13. สำหรับผม คุณคือทุกๆ อย่างในชีวิต

    สำหรับฉัน คุณคือบัตรเครดิตที่ไม่ต้องจ่ายสตางค์

    14. ผมยอมอายุสั้นลงไปหนึ่งปี... แลกกับการคุยกับคุณหนึ่งนาที

    ฉันคุยกับคุณเป็นชั่วโมงก็ได้ค่ะ (ยอมคุยทั้งวันก็ได้ ถ้าทำให้มันตายได้)